Αυτος ο θεός απέναντι…

Αντιλαμβάνομαι αυτήν την αίσθηση  ενός θεού απέναντι, μέσα σε κάθε τι που ορίζεται ως θρησκευτικό. Κάποιος είναι απέναντι μου και με ορίζει με θέσεις και καταστάσεις, νόμους και κανόνες, με στριμώχνει στη γωνία, με φέρνει να απολογηθώ. Κι αυτό γίνεται

Continue reading

…στον Κώστα Γαβρά!

Διάβασα πριν αρκετό καιρό την συνέντευξη που έδωσε ο κ. Κώστας Γαβράς σε ένθετο κυριακάτικης εφημερίδας. Σε κάποιο σημείο ρωτήθηκε, ο σπουδαίος αυτός έλληνας σκηνοθέτης, αν πιστέυει στον Θεό. Η απάνηση  ήταν: «Εβδομήντα χρόνια τώρα δεν τον έχω δει πουθενά.».

Continue reading

Σημείο εκκίνησης

Εκείνο το βράδυ ήταν πολύ ήσυχο. Ο αέρας που όλη μέρα κουβάριαζε τα σύννεφα και στροβίλιζε τα ξερά φύλλα στις γωνίες των στενών δρόμων της Ιερουσαλήμ, είχε κοπάσει. Τότε διάλεξε να πάει να βρει το δάσκαλο. Φεγγάρι δεν είχε και

Continue reading

Τελειωμένα

Μέσα  στο  φόβο  και  στες  υποψίες, με  ταραγμένο  νου  και  τρομαγμένα  μάτια, λυώνουμε  και  σχεδιάζουμε  το  πως  να  κάνουμε για  ν’  αποφύγουμε  τον  βέβαιο τον  κίνδυνο  που  έτσι  φρικτά  μας  απειλεί. Κι  όμως  λανθάνουμε,  δεν  είναι  αυτός  στον  δρόμο` ψεύτικα  ήσαν  τα  μηνύματα (ή  δεν  τ’  ακούσαμε,  ή  δεν  τα  νιώσαμε  καλά). Άλλη  καταστροφή,  που  δεν  την  φανταζόμεθαν, εξαφνική,  ραγδαία  πέφτει  επάνω  μας, κι  ανέτοιμους  – που  πια  καιρός –  μας  συνεπαίρνει. Κ. Π. Καβάφης Κι αυτός τα ίδια παρατηρεί. Τα ίδια σκέφτεται μόνο δεν παίρνει τον δρόμο, αυτό του προσκυνητή. Έτσι δείχνει τουλάχιστον. Μα τα ίδια λέει και

Continue reading

Περι σίτου ο λόγος

Δημοσιεύω μέρος άρθρου απο την Ελευθεροτυπία με ένα νέο που προς το παρόν περνά στα ψιλά γράμματα και εύχομαι ολοψυχα να μείνει εκεί. «…Ενας μύκητας, με την κωδική ονομασία Ug99 και κοινό όνομα σκουριά του στελέχους, είναι σε θέση να

Continue reading

Πρόσωπο

Είναι ένα ερώτημα που γεννά η ζωή. Κοιταμε γύρω μας να εμφανίζονται άνθρωποι μικροί και χαριτωμένοι απ το πουθενά. Που ακόμα κι αν είναι της οικογένειας και της συγγένειας μας λίγο πριν μάς ήταν απολύτως άγνωστοι. Έπειτα ορθώνονται και γίνονται

Continue reading

Πόσο αγαθός είσαι Κύριε!

Θύμαμαι τότε που σε συνάντησα για πρώτη φορά. Ήταν σαν έξοδος απο ορυχείο που κατακρυμνιζοταν καθως έτρεχα να φύγω. Ήταν το σταθερό έδαφος και  ο ανοιχτός  ουρανός. Σε αυτό το έδαφος στέκομαι. Ήταν το νοικοκύρεμα της σκέψης μου κι η

Continue reading