Χριστιανισμός. Μια θρησκεία σε διωγμό;

Τα τελευταία χρόνια γίνονται προσπάθειες από πολλές κατευθύνσεις για την συνύπαρξη των θρησκειών και πολλές φωνές ανά τον κόσμο αναφέρονται σε αυτό με ομιλίες, δράσεις και αρθρογραφία, δημιουργώντας στον δυτικό κόσμο κυρίως, την εντύπωση ότι κινούμαστε προς μια περίοδο μεγαλύτερης ανεκτικότητας στο διαφορετικό θρήσκευμα, και κοινωνικής ωριμότητας γενικότερα. Ωστόσο ιδιαίτερα μετά τον Ιούνιο του 2012, παρατηρείται μια αξιοσημείωτη

Continue reading

Aποκαλυπτήρια

Κοιτάζω την ιστορία του λαού μας και τον βλέπω ξανά και ξανά στις κρίσιμες καμπές της να επιλέγει το φαύλο. Να σωπαίνει ανθρώπους, που σηκώθηκαν για να τον κάνουν να μπει σε νέα ευλογημένη ρώτα. Στα πολιτικά του σταυροδρόμια να διαλέγει το δρόμο προς το γκρεμό. Ένα ξέφρενο τρεχαλητό, προς τα που άραγε;

Continue reading

Σχόλια πάνω στην διαδικασία αλλαγής θέσης

Όταν ήμουν πιτσιρικάς, θυμάμαι το μεγάλο ερωτηματικό που είχε προκαλέσει στη σκέψη μου, μια αφίσα του ΚΚΕ στις κολώνες και τους τοίχους. «Γνωρίστε τις θέσεις του Γκορμπατσώφ για την ειρήνη». Δεν μπορούσα να καταλάβω στο παιδικό μου κεφάλι πρώτα – πρώτα ποιος ήταν αυτός ο Γκορμπατσώφ, και ύστερα γιατί θα έπρεπε να ενδιαφερθούν οι άνθρωποι στην Ελλάδα να μάθουν τις θέσεις του. Επίσης ποιος ήταν αυτός ο άνθρωπος που οι θέσεις του για την ειρήνη είχαν τόσο βάρος που άξιζε ο κάθε ένας να τις γνωρίσει;

Continue reading

Ιανός, για τα περι μεταβάσεων και εξελίξεων

Ρίχνοντας μια «ολιστική» ματιά στον κόσμο (κοινωνία, οικονομία και πολιτική, περιβάλλον, φιλοσοφίες και κινήματα) θα μπορούσαμε να διακρίνουμε ένα απίστευτο κινηματογραφικό σενάριο. Καλύτερο και από τα πιο πολυβραβευμένα.

Continue reading

Αλλάζοντας κατεύθυνση

Ο καθένας από μας μπορεί να γίνει θρήσκος, μπορεί να ζει μια ζωή κοντά στη θρησκεία, μπορεί να σηκώνει τα χέρια ψηλά καθώς προσεύχεται, αλλά στην πραγματικότητα και πάλι γυρνάει στον εαυτό του για λύσεις. Φτιάχνει θεούς και τους ονομάζει με το όποιο όνομα και έπειτα τους συντηρεί.

Continue reading

Η παγίδα

Τον όρο ευδαιμονισμό τον ξέρω εδώ και χρόνια δεν μπορούσα όμως αρχικά να αντιληφθώ τον σημαντικό ρόλο του, στην προσπάθεια χειραγώγησης των ανθρώπων. Η αλήθεια όμως είναι ότι φάγαμε από αυτόν, πάλι και πάλι, κι όταν κάποια στιγμή αντιληφθήκαμε ότι είμαστε εξαρτημένοι, από την άνεση, την καλοπέραση, τις λογιών λογιών…

Continue reading

Τα μάτια στο μέλλον

ακόμα στεκόμαστε με δέος κοιτάζοντας ένα 2010 που «μετατοπίζεται προς το ερυθρό[1]» και που χαρακτηρίστηκε το έτος με τις μεγαλύτερες φυσικές καταστροφές. Το ερώτημα που έρχεται φυσικά δεν είναι άλλο από το τι είναι αυτό που έρχεται την χρονιά που έχει ξεκινήσει. Στη χώρα μας ο συνδυασμός του βαρέως κλίματος λόγω της εφαρμογής του μνημονίου, των προβλημάτων της ανεργίας της οικονομικής ύφεσης των κοινωνικών ανακατατάξεων φέρνει ένα μούδιασμα στη ραχοκοκαλιά του μέσου Έλληνα.

Continue reading