Κραυγή του ποιητή

«Ώ να μπορούσανε, λέει, και τα οργανωμένα κράτη να διαμορφώσουν μια δημόσια ζωή με νόμους σαν αυτούς που διέπουν το άτομο . Να επιφοιτούσε στα κοινά η ψυχή , και μια διαταγή του υπουργείου Υγείας να ξαπόστελνε στα εργοστάσια επεξεργασίας απορριμμάτων όλες τις πενταροδεκάρες των συμφερόντων, για να βγουν έστω και λίγα γραμμάρια ομορφιάς. Να έπαιρνε πότε πότε η συνεδρίαση του Κοινοβουλίου τις προεκτάσεις που παίρνει ένα δάκρυ όταν διαθλά τις αθλιότητες όλες κι απομένει να λάμπει σαν μονόπετρο.»

Continue reading

Περι σίτου ο λόγος

Δημοσιεύω μέρος άρθρου απο την Ελευθεροτυπία με ένα νέο που προς το παρόν περνά στα ψιλά γράμματα και εύχομαι ολοψυχα να μείνει εκεί. «…Ενας μύκητας, με την κωδική ονομασία Ug99 και κοινό όνομα σκουριά του στελέχους, είναι σε θέση να

Continue reading