Ετικέτα: Προσωπικές σκέψεις

  • Αντίληψη πραγματικότητας

    Αντίληψη πραγματικότητας

    Συνειδητοποιώ πόσο δύσκολο είναι στον καιρό μας ένας άνθρωπος να παρατηρεί και να αξιολογεί αυτό που είναι πραγματικά. Δεν μιλάω για βαθιές αυτοαναλύσεις και ψιλοκομμένα συμπεράσματα, αλλά για την απλή παρατήρηση των γεγονότων που συμβαίνουν τελικά γύρω και σε σχέση με τον εαυτό του. Για αυτά όλα που οι δικές του παρεμβάσεις ή επιλογές παίζουν […]

  • Αυτος ο θεός απέναντι…

    Αντιλαμβάνομαι αυτήν την αίσθηση  ενός θεού απέναντι, μέσα σε κάθε τι που ορίζεται ως θρησκευτικό. Κάποιος είναι απέναντι μου και με ορίζει με θέσεις και καταστάσεις, νόμους και κανόνες, με στριμώχνει στη γωνία, με φέρνει να απολογηθώ. Κι αυτό γίνεται πάλι και πάλι. Απ τη μεριά του ανθρώπου υπάρχουν διάφορες αντιδράσεις απέναντί του.  Στην αρχή […]

  • Σημείο εκκίνησης

    Εκείνο το βράδυ ήταν πολύ ήσυχο. Ο αέρας που όλη μέρα κουβάριαζε τα σύννεφα και στροβίλιζε τα ξερά φύλλα στις γωνίες των στενών δρόμων της Ιερουσαλήμ, είχε κοπάσει. Τότε διάλεξε να πάει να βρει το δάσκαλο. Φεγγάρι δεν είχε και οι σκιές των καθυστερημένων περαστικών χάνονταν γρήγορα στα δρομάκια καθώς ο καθένας τραβούσε για το […]

  • Τελειωμένα

    Μέσα  στο  φόβο  και  στες  υποψίες, με  ταραγμένο  νου  και  τρομαγμένα  μάτια, λυώνουμε  και  σχεδιάζουμε  το  πως  να  κάνουμε για  ν’  αποφύγουμε  τον  βέβαιο τον  κίνδυνο  που  έτσι  φρικτά  μας  απειλεί. Κι  όμως  λανθάνουμε,  δεν  είναι  αυτός  στον  δρόμο` ψεύτικα  ήσαν  τα  μηνύματα (ή  δεν  τ’  ακούσαμε,  ή  δεν  τα  νιώσαμε  καλά). Άλλη  καταστροφή,  που  δεν  την  φανταζόμεθαν, εξαφνική,  ραγδαία  πέφτει  επάνω  μας, κι  ανέτοιμους  – που  πια  καιρός –  μας  συνεπαίρνει. Κ. Π. Καβάφης Κι αυτός τα ίδια παρατηρεί. Τα ίδια σκέφτεται μόνο δεν παίρνει τον δρόμο, αυτό του προσκυνητή. Έτσι δείχνει τουλάχιστον. Μα τα ίδια λέει και καθώς ξέρει να χειρίζεται το λόγο ο ποιητής, τα λέει τόσο ανάγλυφα. Σφυροκοπάει την ψυχή […]

  • Πρόσωπο

    Είναι ένα ερώτημα που γεννά η ζωή. Κοιταμε γύρω μας να εμφανίζονται άνθρωποι μικροί και χαριτωμένοι απ το πουθενά. Που ακόμα κι αν είναι της οικογένειας και της συγγένειας μας λίγο πριν μάς ήταν απολύτως άγνωστοι. Έπειτα ορθώνονται και γίνονται κάτι που οι άλλοι το θεωρουν μεγάλο ή τίποτα. Είναι εκεί όμως, και πριν δεν […]

  • Πόσο αγαθός είσαι Κύριε!

    Θύμαμαι τότε που σε συνάντησα για πρώτη φορά. Ήταν σαν έξοδος απο ορυχείο που κατακρυμνιζοταν καθως έτρεχα να φύγω. Ήταν το σταθερό έδαφος και  ο ανοιχτός  ουρανός. Σε αυτό το έδαφος στέκομαι. Ήταν το νοικοκύρεμα της σκέψης μου κι η θέση των αξιών Σου στην ύπαρξή μου. Ήταν οτι εμφανίστηκα μπρός Σου ολόγυμνος απο όλα […]

  • Ψεδαισθήσεις

    Ο νους μου πάει στο Matrix αλλά και πιο πίσω στο Truman Show, σίγουρα υπάρχουν παρόμοια παλιότερα κινηματογραφικά έργα ή λιγότερο γνωστά σύγχρονα. Που πάλι φέρνουν στην επιφάνεια το θέμα των ψευδαισθήσεων. Είναι τελικά αυτός ο κόσμος μια ψευδαίσθηση; Η τρομερή υποψία ότι όλο αυτό που γίνεται σε μας αντιληπτό με τις πέντε αισθήσεις, είναι […]